Ik ben een trotse vader van twee kinderen en al tien jaar samen met Anne, met wie ik ook getrouwd ben. Mijn loopbaan begon als sportdocent bij Justitie, in het Pieter Baan Centrum en de stadsgevangenis Wolvenplein. Daar leerde ik veel over de taal die mannen wel en niet spreken. Over wat er onder de oppervlakte leeft, en hoe lastig het soms is om dat onder woorden te brengen.

Na die tijd ging ik werken in de forensische psychiatrie, op straat met mensen die eigenlijk geen hulp wilden, maar die het wel hard nodig hadden. Het was een bijzondere periode waarin ik veel heb geleerd over menselijkheid, contact en vertrouwen. In diezelfde tijd richtte ik de Stichting Socialrun op, die inmiddels is uitgegroeid tot een landelijke beweging rondom inclusie voor mensen met psychische kwetsbaarheden. Ik heb me daar veertien jaar lang met veel passie voor ingezet.

Momenteel volg ik een opleiding tot Voice Dialogue facilitator. Voice Dialogue is een methode die me helpt om met meer mildheid en nieuwsgierigheid te kijken naar de verschillende kanten in mezelf en in anderen.

Als partner van iemand met trauma heb ik veel over trauma geleerd, soms op de harde manier. Over afstand en nabijheid, de impact van pijn uit het verleden, over fouten maken en weer verbinden. Wat ik onderweg gemist heb, is het contact met andere partners en vooral ook mannen die met vergelijkbare thema’s worstelen. Mannen die willen leren, reflecteren, eerlijk durven zijn over wat er in hen leeft. Ik geloof dat we elkaar daarin veel te bieden hebben. Luisteren, vragen stellen, nieuwe perspectieven ontdekken, dat is wat ik graag doe, en waar ik ook met Pelantara ruimte voor wil maken.